::.*•. .•*تماشاگه ترنم عشق *•. .•* .::

تماشاگه ترنم عشق




: درباره وبلاگ
نویسنده وبلاگ:حسن جاویدپور محل زندگی:مراغه متولد شهریور سال 1366 آدرس:شهر بي مهري چهارراه انتظار خيابان سوزوگدازکوچهء نامردي* پلاک تنهاييتاريخ ازادي:مرگ •. .•تلفن:اه وناله•. .• هفت شهر عشق: شهر اول : نگاه و دلربايي شهر دوم :ديدار و آشنايي شهر سوم : روزهاي شيرين و طلايي شهر چهارم : بهانه فکر جدايي شهر پنجم : بي وفايي شهر ششم : دوري و بي اعتنايي شهر هفتم : اشک و آه وتنهايي

: منوي اصلي
امکانات - ارتباط از طريق ياهو نامه به مدير وبلاگ متن نامه خود را بنويسيد

: نوشته هاي پيشين
اسفند 1385 آذر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385

: وبلاگ دوستان
تک پرستوی جزیره عشق مریم پاییزی کلبه عشق آخرین نفس لمس یه حس عاشقانه خاکستر وجودم به یاد توست خانه ی نیلوفری داستانهای من عشق تنها بوی گندم آذری لر چت بنیامین ×.×دوست دارم خیلی زیاد ×.× ستاره های زخمی عشق اهوازی لیلا دیگه تنها نیست نشان عشق *مـــــــــــــــــرگ* دخترای خوب و دوست داشتنی Immortal.....جاویدان... وبلاگ شخصی احمدی نژاد میدونی وبلاگت چند می ارزه؟ (به دلار) .:: قالب هاي رايگان ::.

: عاشقان هدايتگر
(پيامبر اعظم (ص امام علي عليه السّلام امام حسين عليه السّلام آقاابوالفضل عليه السّلام خانم زهرا عليه السّلام امام رضا عليه السّلام (امام جوادالائمه (ع (امام مهدي (عج سايت نهج البلاغه فال قرآن فال انبياء فال حافظ فال روزانه فال هفته فال ماه فال گلبرگ فال چوب فال قهوه فال تفاله چاي فال اعداد فال ابجد كف بيني طالع بيني ازدواج

: آمار عاشقانه ها
افراد آنلاين: تعداد بازديدها: لو گوي من *تماشاگه ترنم* *javid4u.blogfa.com* <MARQUEE onmouseover=this.stop() style="FILTER: glow(Color=red,Strength=20); COLOR: red; FONT-FAMILY: B Tabassom" onmouseout=this.start() scrollAmount=1 scrollDelay=1 direction=up height=250> <P align=center><FONT color=#ffffff></FONT></P> <P align=center><A href="http://javid4u.blogfa.com/"><STRONG><EM><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#00ff66 size=5>تماشاگه ترنم </FONT></EM></STRONG></P> <P align=center><IMG style="WIDTH: 140px; HEIGHT: 142px" height=240 alt="" hspace=0 src="http://i12.tinypic.com/2e5nnky.gif" width=478 align=baseline border=0></P> <P align=center><FONT face="Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif" color=#00ff66 size=2><STRONG><EM>javid4u.blogfa.com</EM></STRONG></FONT></P></A></MARQUEE>

فالنامه
براي ديدن فال خود ابتدا نيت کنيد سپس بر روي يکي از دايره هاي موجود کليک کنيدتا فال خود را مشاهده کنيد

http://javid4u.blogfa.com

به نام توان بخش هر نا توان»»خداوند بخشنده ي مهربان»»ما ييم و بين دو بي نهايت . !

سرنوشت، ننوشت ... گر نوشت، بد نوشت ..... اما باور کن : سرنوشت را نميتوان از سرنوشت

هنگامي که مُردم :
مرا درگورستان عاشقان به خاك بسپاريد كفن مرا سيه كنيد وسپس
در تابوت سياهي بزارید تا همه بفهمند که سياهبخت بوده ام...!
دستانم را بيرون بگذاريد تا همه ببینند چيزي از این دنيا نبرده ام ...!
چشمانم را به سمت بیرون باز بگذاريد تا همه بدانندهمیشه چشم انتظار بوده ام...!
بعد از اینکه چالم کردید صليبی از جنس یخ روي قبرم بزارید تا با اولين طلوع خورشيد
به جاي بی کسی برایم اشك بريزد و در آخر سر هم برسنگ مزارم بنويسيد :

»»چه آشفته دلي بود در اين خلوت خاموش

                                            او زاده ي غم بود ز غم هاي جهان گشت خاموش««

برسنگ قبر من بنويسيد o0o0o0o0o خسته بود ... اهل زمين نبود نمازش شكسته بود

برسنگ قبر من بنويسيد o0o0o0o0o شيشه بود ... تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيدo0o0o0o0o پاك بود .... چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد o0o0o0o0o اين درخت ... عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود

برسنگ قبر من بنويسيد o0o0o0o0o كل عمر ... پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

به کدامين جرم،حکم مرگ براي ما صادر شد!!! شاید جرم ما عشق بود

| +| نوشته شده در یکشنبه 6 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

چنان دل کندم از

امشب ز غمت ميان خون خواهم خفت            وز بستر عافيت برون خواهم خفت
             باور نکني خيال خود را بفرست           تا در نگرد که بي تو چون خواهم خفت

      روي قبرم بنويسيد:"مسافر"
      روي قبرم بنويسيد:"مهاجر"
      روي قبرم بنويسيد "متولد سال عشق"
      روي قبرم بنويسيدهمسفر بادها بوده است...همدم دريا بوده است...!
بنويسيد زمين كوچه ي سرگردانيست .... او در اين معبر پرحادثه عابر بوده است ...!
دوستدار ابرها بوده است... عاشق برگها بوده است...!
اگر عاشق بودن گناه است روي قبرم بنويسيد گناهكار بوده است...!
مدح گويي و ثنا خواني اگر دين داريست...... بنويسيد در اين مرحله كافر بوده است ..!
اگر بدست آوردن دل تواناييست..... بنويسيد ناتوان بوده است...!
صفت شاعر اگر همدلي و همدرديست ......در رثايم بنويسد كه شاعر بوده است...!
بنويسيد اگر شعري ازاومانده بجاي ..... مردي از طايفه ي شعر معاصر بوده است ..!
اگر معناي عشق فاصله هاست روي قبرم بنويسيد براي نزديك كردن فاصله ها جان داد...!!!

چنان دل کندم از اين دنيا که شکلم شکل تنهايي است
ببين مرگ مرا در خويش که مرگ من تماشايي است

مرا در اوج مي خواهي تماشا کن، تماشا کن
دروغين بودم از ديروز.... مرا امروز حاشا کن

فقط اسمي به جا مانده از آنچه بودم و هستم
دلم چون دفترم خالي قلم خشکيده در دستم

گره افتاده در کارم ،.......... به خود کرده گرفتارم
به جز دل کندن از این دنیا چه راهي پيش رو دارم؟

سنگ قبرم را نمی سازد کسی مانده ام در کوچه های بی کسی

بهترین دوستم مرا از یاد برد سوختم خاکسترم را باد برد

| +| نوشته شده در یکشنبه 6 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

آهنگ روزگار

دل من يه روز به دريا زد و رفت پشت پا به رسم دنيا زد و رفت
زنده ها خيلي براش کهنه بودن خودشو تو مرده ها جا زد و رفت

بوديم و کسي پاس نمي داشت که هستيم باشدکه نباشيم و بدانند که بوديم

اگه يه روز من مُردم و تو منو دوست داشتي پنج شنبه ها بيا سرِ مزارم
و گلِ سرخي رو روي قبرم بذار تا هميشه اون گلي که بهت داده بودم
رو به خاطرم بيارم ... ولي... اگه تو مُردي ... من فقط يک بار ميام مزارِت ..
ميام و اون دسته گلِ سفيدِ مريم رو که با خون خودم سرخشون کردم ، برات
هديه ميکنم وعاشقانه کنارت جون ميدم تا بدوني هيچ وقت تنها نيستي

ميدوني چرامن با ديوار رفيق شدم ؟ اخه اگه يك روز بياد كه ديگه هيچ كسي نبود كه روي شونش گريه كنم مي تونم به ديوار پناه برم اگر ديوار از زيرم شونه خالي كرد روي سرم خراب مي شه ديگه نياز ندارم گريه كنم چون بقيه واسم گريه ميكنن...!

من آهنگ غريب روزگارم غمي در انتهاي سينه دارم
تمام هستي ام يک قلب پاک بود که اونم آخر زير پات گذاشتم

دل شيشه مي لرزه مثل قلب من تو سينه راستي چرا کسي نبود قلب منو ببينه
همه مي گن بذار بره , برگرده باز همينه نمي دونن عاشقتم ,نقشي نداره کينه

          تا كه بوديم نبوديم كسي                    كشت ما را غم بي همنفسي
          تا كه رفتيم همه يار شدند                   خفته ايم و همه بيدار شدند
          قدر آيينه بدانيم چو هست                  نه در آن وقت، كه اقبال شكست

صد سال پس از مرگ من*** گر گشايي قبر من

خواهي شنيد از قلب من*** دوستت دارم عشق من

لاله با تو چه کرده اند که از چشات خون می باره ... چرا پلک هات شکسته
نکنه تو هم شکستی ...آخی... پس میخوای بری؟....میدونی؟دل من تنها غريبان بي کسان آوارگان را
دوست مي دارد و هر شب تا سحر در پاي آنان اشک ميريزد ... پس دست منو هم بگیر با خود ببر...!
ما که چيزي نديديم !از اين دنياي شيرين ... فقط سختي کشيديم!
ما که شانسي نداريم...! داريم همش پشت سر هم هي بد مي آريم!!
ما خون جگر خورديم و سوختيم و ساختيم!! به جرم زنده بودن همه هستي رو باختيم!!
آخه از تو چه پنهون ، دلم دست خودم نيست!! ديگه اين چشا اون چشمي که عاشقش شدم نيست!!

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

سیاهی زندگی

به روي من نمي خندد اميدم                 شراب زندگي در ساغرم نيست
نه شعر مي دهد تسكين به حالم          كه غير از اشك غم در دفترم نيست !

بعد يه عمر عاشقي نصيب ما چي شد به جز يه پيراهنه مشکي و يک
جاده و بي همسفري ...! اون همه بيداريه شب ...چي داشت واسه ما غير از
اين تنهاي يه سرد و سياه ...با اين همه دربدري شبا که دلتنگي توي قلبمو
داغون مي کنه. چشمای خيسم بدجوري هوا ی بارون ميکنه...! خودم رو
بدونه تو حس ميکنم که پير شدم ... بدونه تو ...بجون تو از خودم حتي سيرشدم

گر چه بي تو زندگي آهنگ زيبايي ندارد     مي روم چون عشق من در قلب هیشکی جا ندارد

اي غايب از نظر به خدا ميسپارمت جانم بسوختي و به جان دوست ميدارمت

بگوييد بر گورم بنويسند: "زندگي را دوست داشت ولي آن را نشناخت"
"مهربان بود ولي مهر نورزيد" ... "طبيعت را دوست داشت ولي از آن لذت نبرد"
"در آبگير قلبش جنب و جوش بود ولي کس بدان راه نيافت"
"در زندگي احساس تنهايي مي نمود ولي هرگز دل به کسي نداد"
و خلاصه بنويسيدزنده بودن را براي زندگي کردن دوست داشت
نه زندگي را براي زنده بودن

بخدا غنچه شادي بودم                 دست عشق آمد و از شاخم چيد
شعله آه شدم، صد افسوس        كه لبم باز بر آن لب نرسيد

ميدوني شبا وقتي مي خواستي بخوابي يه دل تنهايي بود که کمي اون ور تر کنار تو مي نشست ولي تو
هرگز او را نديدي و آنقدر برات لالايي ميگفت که خوابت بگيره .بعده اينکه خوابت مي برد،در حالي که
اشک از چشاش جاري مي گشت،دستاشو رو به آسمان مي کرد به خدا التماس ميکرد...!
مي گفت: نکنه غمو تو چشاش ببينم... خداوندا بعده من مراقبش باش...!

وقتی دستم خاکی شد خواستم دسته گلی را بچینم ولی همه به جرم کندن گل ترکم کردند...!

هیچ کس فکر نکرد شاید گلی کاشته باشم .....!

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

اندوه مرگ

در اندوه مرگ من جامه سياه بر تن مکنيد بلکه با پوشيدن جامه سفيد
در شادي من همراه شويد...

آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش

اين چراغي است کزين خانه به آن خانه برند

خنده تلخ من از گريه غم انگيز تر است

کارم از گريه گذشته است بدان مي خندم

وقتي مرگ من پر گشود و عزم آسمان کرد به زمين نگاهي انداخت

و اين سخنان را در هواي شهر دميد:

آن که از ابديت نيامده است هرگز به سوي ابديت باز نميگردد!

بعد از مرگ مرا به گورستان مسپاريد چرا که از مردم در آسايش نتوانم بود
و با خش خش استخوان ها و جمجمه ها نتوانم غنود .مرا به بيشه سرو ببريد
جايي که بنفشه و شقايق کنار هم ميرويندآن گاه به خاک بسپاريد در گوري ژرفم نهيد
.جامه هايم را برکنده و مرا نرم و آرام بر سينه مادر و برهنه در دل زمين نهيد .آنگاه مرا با
خاک نرم فرو پوشانيد.و در پي هر مشت خاک مشتي دانه سوسن و ياسمن و نسرين نيز بيفشانيد.
تا از کالبدم خوراک بر گرفته و روي گورم برويد .تا با رستن آنها عطر دلم در فضا پراکنده شود .
و راز هاي آسودگي ام به هوابرخاسته و تا نزديکي خورشيد بالا روند
تا گلهايم با وزش نصيم خم شوند و آرزوهاي گذشته ام را
به ياد رهگذران آورند.همزادگانم!

خوب رويان جهان رحم ندارد دلشان بايد از جان گذرد هر كه شود همدمشان
روزي كه سرشتند ز گٍل پيكرشان سنگي اندر گٍلشان بود و همان شد دلشان

اگه گفتم خدا حافظ نه اينکه رفتنت سادست     نه اينکه مي شه باور کرد دوباره آخر جادست
خداحافظ واسه اينکه نبندي دل به روياها              بدوني بي تو و با تو همينه رسم اين دنيا
                                    خداحافظ ... خدا حافظ ... خدا حافظ

       زندگي آبراه ‌آبي است به نام وفا                   ميريزد به جويي به نام صفا
         ميرود به رودي به نام عشق                        ميرسد به دريايي به نام وداع
                                                           آره وداع!

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

سوزش عشق

اگه قلبمو شکستي به فداي يک نگاهت             اين منم چون گل ياس نشستم سر راهت
تو ببين غبار غم رو که نشسته بر نگاهم            اگه من نمردم از عشق تو بدون که روسياهم
اگه عاشقي يه درده چه کسي اين درد نديده     تو بگو کدام عاشق رنج دوري نديده
اگه عاشقي گناهه ما همه غرق گناهيم            ميون اين همه آدم يه غريب و بي پناهيم
تو ببين به جرمه عشقت پره پروازمو بستند         تو نديدي منه مغرور چه بي صدا شکستم

جلسه محاكمه عشق بود و عقل قاضي، و عشق محكوم به دليل تبعيد به دورترين نقطه مغز
         يعني فراموشي ، قلب تقاضاي عفو عشق را داشت ولي همه اعضا با او مخالف بودند
                 قلب شروع كرد به طرفداري از عشق ، آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز
                        آرزوي ديدن چهره زيبايش را داشتي ، اي گوش مگر تو نبودس كه
                                  در آرزوي شنيدن صدايش بودي وشما پاها كه هميشه
                                    رفتنبه سويش بوديد حالا چرا اينچنين با او مخالفيد ؟
                                        همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض
                                   جلسه را ترك كردند ، تنها عقل و قلب در جلسه ماندند
                            عقل گفت: ديدي قلب همه از عشق بي زارند ، ولي متحيرم با
                   وجودي كه عشق بيشتر از همه تورا آزرده چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟
               قلب ناليد و گفت: من با وجود عشق ديگر نخواهم بود و تنها تكه گوشتي هستم
        كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند و فقط با عشق ميتوانم يك قلبي واقعي باشم...!

مي دوني ؟يه اتاق باشه گرم گرم .... روشن روشن ..... تو باشي منم باشم... کف اتاق سنگ باشه

تو منو بغل کردي که نترسم که سردم نشه ... نلرزم مي دوني...؟تو منو بغل کردي طوريکه تکيه

دادي به ديوارپاهاتم دراز کردي ... منم اومدم نشستم جلوت بهت تکيه دادمدو تا دستاتو دور

من حلقه کردي بهت ميگم چشماتو مي بندي؟...مي گي : آره چشماتو مي بندي بهت

مي گم : قصه مي گي تو گوشم ...؟مي گي : آره و شروع مي کني به قصه

گفتن تو گوشم آروم آروم ... قصه مي گي يک عالمه قصه بلندو طولاني

که هيچ وقت تموم نمي شه مي دوني ...؟مي خوام رگمو بزنم

با حرکت سريع...يه جمله ي عميق بلدي ؟نه واي !!! تو

که نمي بيني و نمي دوني که مي خوام رگمو

بزنم تو چشماتو بستي و نمي بيني ...!

من تيغو از جيبم در ميارم....!

نمي بيني که سريع

مي برم

نمي بيني که خون

فواره مي کنه روي سنگ هاي

سفيد.نمي بيني که دستم مي سوزه

من لبمو گاز مي گيرم که نگم : آخ که تو چشماتو

باز نکني و منو نبينيتو داري قصه مي گي و هيچ چيز رو

نمي بيني من دارم دستمو نگاه ميکنم دست چپمو ...... خون ازش

مياد.مي دو ني ...؟دستمو مي ذارم رو زانوهام ..خون از روي زانوهام مي ريزه

کف سنگها..مسيرش قشنگه .....حيف که چشمات بسته استنمي بيني ..... تو بغلم کردي

نمي بيني که سردم شده ...! محکمتر بغلم مي کني تا گرمم شه ... مي بيني که نا منظم نفس

مي کشم. تو دلت مي گي آخي!.................نفسم گرفت ....! مي بيني ولي محکم تر بغلم مي کني..!

سردترمي شم...مي بيني که ديگه نفس نمي کشمچشماتو باز مي کني و مي بيني من مردم ..!

مي دوني...؟مي ترسم خودمو بکشم ز سرد شدن...! از اين هايي که مردن .....! از خون ديدن

ولي وقتي بغلم کردي ديگه نترسيدم...! مردن خوب بود..!آروم آروم...در کناره تو ... و

درآغوشه تو...گريه نکن من ديگه نيستم که ببوسمت ... ! بگم خوشگل شدي تو

خيلي گريه مي کنيدلم مي شکنه ... دلم نا زکه ... نشکونش باشه ؟من

مردم ولي تو باورت نمي شه تکونم مي دي که بيدار شم فکر

مي کني مثل هميشه قصه گفتي و من خوابيدم.........!

مي بيني نفس نمي کشم .... ! ولي بازم باور

نمي کني اونقدر محکم بغلم مي کني

که گرمم شه... اما فايده نداره

من مردم ... ولي براي تو

زنده ام پس هر شب

به اينجا بيا

ولي

گريه نکنيا مي خوام يه چيزي بهت بگم مي دوني ؟

عاشقتـ.ــــ.ـــــ.ــــ.ـت بـــــــودم

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

شکسته دل

چرا تو اي شکسته دل ، خدا خدا نميکني ..؟       خداي چاره ساز را،چرا صدا نميکني..؟
به هر لب دعاي تو فرشته بوسه ميزند..              براي درد بي امان ، چرا دعا نميکني..؟
ز پرنيان بسترت ، شبي جدا نبوده اي..             پرند خواب را زخود، چرا جدا نميکني..؟
به قطره قطره اشک تو خدا نظاره ميکند ..         به وقت گريه ها چرا خدا خدا نميکني..؟
سحر ز باغ ناله ها ، گل مراد ميدمد ..                 به نيمه شب چرا لبي به ناله وا نميکني..؟
دل تو مانده در قفس ،جدا زآشيان خود..             پرنده ئ اسير را چرا رها نميکني..؟

*(`'·.¸(`'·.¸(`'·.¸(`'·.¸(`'·.¸(`'·.¸(`'·.¸(`'·.¸******¸.· '´) ¸.·'´)¸.· '´) ¸.·'´)¸¸.· '´) ¸.·'´).· '´) ¸.·'´)*

رنگ تاريکي گرفته قصه و افسانه ي من                         رنگ شادي رو نديده اين دل ديوونه ي من

اشک ميريزم روز و شب مثل ابراي بهار                            مونده از تو پيش من تار مويي يادگار

قلب من خاموش و غمگين چون غروب بي ستاره             ,گريم از دست جدايي مثل ابر پاره پاره

در غروبي بي ترانه مانده ام بي آب و دانه                         همچو مرغ پر شکسته توقفس تنها نشسته

خورشيده عشق ما اون بالاها سايه مي گيره                    ميدونم يه روزي دل من مي ميره

اين روزا عادت همه رفتن و دل شکستنه............درد تموم عاشقا پاي کسي نشستنه

اين روزا درد عاشقا ،فقط غمه ند يد نه.................مشکل بي ستاره ها يه کم ستاره چيدنه

اين روزا کار آدما، دلاي پاک و بردنه.........................بعدش اونو گرفتن و به ديگري سپردنه

اين روزا کار آدما، تو انتظار گذاشتنه.........................ساده ترين بهونشون از هم خبر نداشتنه

اين روزا سهم عاشقا غصه وبي وفاييه...............جرم تمومشون فقط لذت آشناييه

اين روزا چشماي همه غرق نيازشبنمه..................روگونه هرعاشقي چندقطره بارون غمه

اين روزاعادت گلا مرگ و بهونه کردنه.....................کار چشاي آدما دل رو ديوونه کردنه

اين روزا قصه ها همش قصه دل سوزوندنه.......خلاصه حرف همه پر زدن و نموندنه

اين روزا فرصت دلا براي عاشقي کمه.............زخماي بي ستاره ها تشنه ياس مرهمه

اين روزا درد آدما فقط غمه بي کسيه...........زندگيشون حاصلي از حسرت و دل واپسيه

اين روزا کار گلدونا از شبنمي تر شدنه...............آرزوي شقايقا، يه شب کبوتر شدنه
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨)           ¸.•*¨)
مي رسد روزي که فرياد وفغان ها سر کني مي رسد روزي که احساس مرا باور کني
مي رسد روزي که نادم باشي از رفتار خويش خاطرات رفته ام را مو به مو از بر کني
مي رسدروزي که تنها ماند از من يادگار نامه هايي را که با درياي اشکت تر کني
مي رسد روزي که تنها در مسيربي کسي بوته هاي وحشي گل را ز غم پر پر کني
مي رسد روزي که صبرت سر شود در راه من آن زمان احساس امروز مرا باور کني
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
     دل به كف عشق هر آنكس سپرد جان              به در از وادي محنت نبرد
                زندگي افسانه محنت فزاست               زندگي يك بي سر و ته ماجراست
     غير غم و محنت و اندوه و رنج نيست               در اين كهنه سراي سه پنج

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

منو ببخش . . . !

اگر معجزه مقدور است اگر قلبت پرازنوراست

اگر چشمم به جز چشمت به روي هركسي كوراست

اگر چون خستگان گشتم اگر هم خسته ات كردم

اگر بي ميل بودي ومن به خود وابسته ات كردم

حلالم كن

حلالم كن حلالم كن

حلالم كن

چگونه مي توان زنده بود و زندگي کرد؟              اگر گاهي ندانسته به احساس تو خنديدم

و يااز روي خودخواهي فقط خودرا قشنگ ديدم   اگرازدست من درخلوت خودگريه ميکردي

اگر بد کردم و هرگز به روي خود نياوردم               اگر تو مهربان بودي و من نامهربان بودم

براي ديگران بهار و براي تو خزان بودم                  اگر تو با تحمل گله از خودخواهيام کردي

اگر زجري کشيدي تو گاهي از زبان من اگر رنجيده خاطر گشتي از لحن بيان من

گناهم را ببخش

گناهم را ببخش گناهم را ببخش

گناهم را ببخش

اگر چه نام تو روي زبانم سخت مي چرخيد ولي باز هم من اسم قشنگت را صدا كردم

تو رفتي وكسي از من نمي پرسد كه من آنروز چرا در حال رفتن هم براي تو دعا كردم؟

دعا كردم

دعا كردم دعا كردم

دعا كردم

يا رب اين نوگل خندان كه سپردي بمنش مي سپارم بتو از چشم حسود چمنش

همراه اوست دلم، باد به هر جا كه رود همت اهل كرم بدرقه جان و تنش

جان و تنش

جان و تنش جان و تنش

جان و تنش

مي خوام برم ... مي خوام برم من ديگه طاقت ندارم

خورشيد و با خود مي برم ستاره ها پشت سرم

ابر مسافرم مياد و همه مي شن همسفرم

مي خوام برم ... مي خوام برم من ديگه طاقت ندارم

مثل پرنده از قفس به سوي تو پر مي زنم

از اين همه قشنگيها به آسوني دل مي کنم

بخاطر تو بود که موندم و خوندم

ولي بدونه تو مي خوام که از رفتن بخونم

              مي خوام برم ... مي خوام برم                    من ديگه طاقت ندارم

                                                            خدا حافظ

خدا حافظ خدا حافظ

خدا حافظ

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

خدا یا. . . !

بالم شکسته چاره ندارم دعا کنيد پژمرده شاخه هاي قرارم دعا کنيد

احساس آشنايي من مانده در قفس وا مانده اي به پشت حصارم دعا کنيد

از من گرفته اند حسودان مسير عشق ديگر کجا قدم بگذارم دعا کنيد

من خسته ام و از سفري دور مي رسم تا بشکفد دوباره قرارم دعا کنيد

ياران صفا و تازگي باغتان کجاست                 پژمرده شاخه هاي بهارم دعا کنيد

باور ندارم آه اي خدا اين زندگي رو باور ندارم                      کنج قفس اين بندگي رو ديگر ندارم
                                             من طاقت عمري اسيري باور ندارم

گر از غم عشقم بميري خوش باوريهايم مرا تا مرز ناکامي کشيدند دلبستگيهايم
مرا تا بي سرانجامي کشيدند

ديگر ندارد ناله ي سازي اثر در من نمانده شوق پروازي دگر در من
آتش زدي بر آشيان من

روزي که بودم همچون کبوتر رام تو بار دیگر مشکل نشيند بر بام تو نفرين به تو

خدايا ، مرا ببخش ! به خاطر همه ي لحظه هايي كه به ياد تو نبوده ام
به خاطر همه ي سجده هايي كه زود سر از مهر برداشتم
به خاطر همه ي درهايي كه كوبيده ام و خانه ي تو نبوده اند
به خاطر همه ي حاجاتي كه از غير تو خواسته ام
خدايا : دیدی عاقبت گمشده ي درياي متلاطم روزگارشدم و تو بزرگواري !
پس اي خدا! هيچ مي داني که بزرگوار آن است که گمشده اي را به مقصد برساند ؟
خدايا من از دل مرگ بلند شدم و زندگي کردم !.؟ حالا وقت دل کندن از این
دیار فانیست پس کمکم کن خدایا...!

خداوندا:
نمي دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟

نمي خواهم بدانم كوزه گر از خاك اندامم چه خواهد ساخت؟

ولي اي کاش از خاک گلويم سوتکي سازد

گلويم سوتکي باشد به دست کودکي ولگرد و بازيگوش

و او يك ريز وپي در پي دم گرم گلويش را در گلويم سخت بفشارد
تا بدينسان آشفته خواب ديدگان خفته را آشفته تر سازد.

بدين سان بشكند دائم سكوت مرگبارم را...!

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

خواب ديدم خواب اينکه مرده ام...................................................... خواب ديدم خسته و پژمرده ام
روي من خرواها ازخاک بود............................................................... واي قبرمن چه وحشتناک بود

تا ميان گوررفتم دل گرفت ................................................................ قبرکن سنگ لحد را گل گرفت
بالش زيرسرم ازسنگ بود ......................................................... غرق وحشت،سوت و کورو تنگ بود

ناله مي کردم وليکن بي جواب بود .................................................. تشنه بودم تشنه يک جرعه آب
خسته بودم هيچکس يارم نشد ...........................................................زان ميان يک تن خريدارم نشد

هرکه آمد پيش حرفي راند و رفت ................................................... سوره حمدي برايم خواند و رفت
نه شفيعي نه رفيقي نه کسي ........................................................ ترس بود و وحشت و دلواپسي

ناگهان امدندازراه نزدم دو ملک ......... تيره شد درپيش چشمانم فلک
يک ملک گفتا بگونام تو چيست ........ آن يکي فرياد زد رب تو کيست

اي گنهکار سيه دل بسته پر ......... نام اربـابـان خود يــک يـــک بـــبر
درميان عمرخود کن جستجوي ....... کارهاي نيک و زشت خود بگوي

گفت با من عمر خود کردي تباه ....... نامه اعمال تو گشته سيــــــاه
ما که ماموران حي داوريم ................ نک تورا سوي جهنم مي بريم

ديگرآنجا عذرخواهي ديربود .............. دست و پايم بسته درزنجير بود
نا اميد از هرکــــجا و دل فکار ......... مي کشيدندم به خفت سوي نار

ناگهان الطاف حق آغازشد ..................... ازجان درهاي رحمت باز شد
مردي آمد از تبار آسمان ........................ نورپيشانيش فوق کهکشان

چشم هــــايش زندگاني مي سرود.... درد را از قلـــــب ادم مي زدود
گيسوانش شط پر جوش و خروش ... در رکابش قدسيان حلقه به گوش

صورتش خورشــــيد بود غرق نور....... جـــــام چشما نش پراز شر طهور
برسرش دستارسبزي بسته بود............ بردلم مهرش عجب بنشسته بود

درقدوم آن نگار مه جبين .......................... پيش پاي حضرت عشق افرين
دوملک سررابه زيرانداختند ..................... بال خود را فرش راهش ساختند

غرق حيرت داشتنداين زمزمه .......................... آمده اينجا حسين فاطمه
صاحب روزقيامت آمده ......................................... گوييا بهرشفاعت آمده

سوي من آمد مراشرمنده کرد ...................... مهربانانه به رويم خنده کرد
گفت آزادش کنيد اين بنده را ......................... خانه آبادش کنيد اين بنده را

اينکه اينجا اينچنين تنها شده ............................ کام او با تربت من واشده
مادرش اورابه عشقم زاده است ........... گريه کرده بعد شيرش داده است

ا ينکه مي بينيد درشوراست و شين ............... ذکرلالاييش بوده ياحسين
با ادب در مجلس ما مي نشست ..... او به عشق من سر خود را شکست

سينه چاک ال زهـــرا بوده است ............چاي زير مجلس ما بـــــوده است
اسم من رازونيازش بوده است ................ خاک من مهرنمازش بوده است

اسم من رازو نيازش بوده است .......... خاک من مــــهر نمازش بوده است
اينکه درپيش شما گرديده بد ............. جسم و جانش بوي روضه مي دهد

پرچم من رابه دوشش مي کشيد .................... پابرهنه درعزايم مي دويد
سينه چاک آل طاها بوده است ..................... چاي ريز هيئت مابوده است

بارها لعن اميه کرده است ........................... خويش رانذررقيه کرده است
حرمت من رابه عالم پاس داشت .................. ارتباطي تنگ باعباس داشت

نذرعباسم به تن کرده کفن ........................... روزتاسوعا شده سقاي من

هرچه باشد او برايم بنده است ............................................... او بسوزد صاحبش شرمنــده است
اقتدا برخواهرم زينب نمود ........................................................... گاه مي شد صورتش بهرم کبود

گريه کرده چون براي اکبرم ................................................................ با خود اورا نزد زهرا مي برم
هرچه باشد اوبرايم بنده است ..................................................... اوبسوزد صاحبش شرمنده است

درمرامم نيست او تنها شود ................................................................ باعث خوشحالي اعداءشود
درقيامت عطروبويش مي دهم ............................................................. نزد مردم آبرويش مي دهم

باز بالاتر به روز سرنوشت ............................................................ مي شود همسايه من در بهشت
آري آري هرکه پابست من است ........................................................ نامه اعمال او دست من است

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

جزیره عشق . . .

يكي بود يكي نبود. يه جزيره اي بود كه توش تموم احساسات زندگي ميكردن. احساساتي از
قبيل شادي، غم، دانايي ثروت ، شهوت و خيلي هاي ديگه از جمله عشق.يه روز تموم
احساسات متوجه شدن كه جزيره داره تو اعماق اقيانوس غرق ميشه.بهمين خاطر
همه اونا قايق هاشون رو آماده كردن تا جزيره رو ترك كنن...! عشق تنها كسي
بود كه اونجا موند. اون ميخواست كه جزيره رو تا آخرين لحظه ممكن حفظ
كنه.وقتي كه ديگه جزيره تقريبا زير آب بود، بالاخره عشق هم تصميم
گرفت كه جزيره رو ترك كنه.ولی آب خیلی بالا آمده بود یه دفعه
عشق قایقش را در حال غرق شدن دید،به دورو بر خود
نگاه کرد اون دنبال يكي ميگشت كه بهش كمك كنه
، بعد يهو ثروت رو ديد كه داشت با قايق بزرگ
خودش از اونجا رد ميشد... عشق ااز او
کمک خواست ولي ثروت در پاسخ
جواب داد : متاسفم؟؟؟ توي
قايق من جايي براي تو
نيست چون كلي
طلا و نقره
تو قايق
من هست.
تا اينکه شهوت
به نزديکي عشق
رسيد .عشق از او کمک
خواست ولي شهوت گفت :
چندين سال است که منتظر يه
همچين لحظه اي بودم تا از بين رفتن
تو را ببينم .هر جا که تو بودي جايي براي
من نبود و هميشه تو برتر از من و موجب تحقير
من بودي ... بعد عشق تصميم گرفت كه از غرور كه
داشت از اونجا رد ميشد كمك بخواد.عشق فرياد كشيد و
با گريه از غرورخواست كه اونو با قايقش ببره ولي غرور بهش
گفت كه تو تمام بدنت خيسه و اگه بياي تو قايق من. قايق قشنگ
منو خراب ميكني.بعد عشق غم رو ديد كه داشت از اونجا عبور ميكرد.
عشق گفت: غم، لطفا اجازه بده منم با تو بيام. غم جواب داد: عشق، واقعا
متاسفم،... ولي من الان احتياج دارم كه تنها باشم ... بعد عشق ، شادي رو ديد.
گريه كنان گفت: شادي، لطفا منو با خودت ببر... ولي شادي انقدر غرق در شادي و
نشاط بود كه اصلا متوجه نشدكه عشق اونو صدا ميكنه. عشق مونده و رونده از همه جا
شروع ميكنه به زار زار گريستن كه ناگهان يه صدايي به گوشش ميرسه كه ميگه:اي عشق
بيا. من تو رو با خودم ميبرم.اون يه صداي ناشناس بود...! عشق انقدر خوشحال شده بود كه
اصلا يادش رفت اسم اونو بپرسه..!وقتي كه اونا به ساحل رسيدن، اون رفت دنبال راه خودش
در همين حين بود كه عشق متوجه شد كه چقدر نسبت به اون مديون شده...! بعد از يه مدت
كوتاهي عشق دانايي رو ديد و ازش پرسيدكه اون كي بود كه بهش كمك كرد در حاليكه هيچ
كسي توجهي به اون نميكرد..! دانايي جواب داد : اون زمان بود. عشق پرسيد: ولي چرا فقط
زمان به من كمك كرد؟ دانايي با لبخند و درايت عميقي جواب داد: چون فقط زمان قادر به درك
عظمته عشقه

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

جعبه عبادت . . .

  ديروز شيطان را ديدم.. در حوالي ميدان بساطش را پهن كرده بود ؛ ... فريب مي‌فروخت.
مردم دورش جمع شده‌ بودند،‌ هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر مي‌خواستند
           توي بساطش همه چيز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌ جاه‌طلبي و ...
                        هر كس چيزي مي‌خريد و در ازايش چيزي مي‌داد.
                                    بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند
                                            و بعضي‌ پاره‌اي از روحشان را
                                             بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند
                                        و بعضي آزادگيشان را.شيطان مي‌خنديد
                              و دهانش بوي گند جهنم مي‌داد. حالم را به هم مي‌زد.
                  دلم مي‌خواست همه نفرتم را توي صورتش تف كنم.انگار ذهنم را خواند.
      موذيانه خنديد و گفت: من كاري با كسي ندارم،‌ فقط گوشه‌اي بساطم را پهن كرده‌ام
و آرام نجوا مي‌كنم.! نه قيل و قال مي‌كنم و نه كسي را مجبور مي‌كنم چيزي از من بخرد!
مي‌بيني..! آدم‌ها خودشان دور من جمع شده‌اند.جوابش را ندادم.آن وقت سرش را نزديك‌تر
آورد و گفت‌: البته تو با اينها فرق مي‌كني...!تو زيركي و مومن...!زيركي و ايمان، آدم را نجات
مي‌دهد. اينها ساده‌اند و گرسنه.! به جاي هر چيزي فريب مي‌خورند. از شيطان بدم مي‌آمد
حرف‌هايش اما شيرين بود! گذاشتم كه حرف بزند و او هي گفت و گفت و گفت..! ساعت‌ها
            كنار بساطش نشستم تا اين كه چشمم به جعبه‌اي عبادت افتاد كه لا به لاي
                   چيز‌هاي ديگر بود. دور از چشم شيطان آن را برداشتم و توي جيبم
                             گذاشتم.با خودم گفتم:بگذار يك بار هم که شده،كسي
                                      چيزي از شيطان بدزدد. بگذار يك بار هم او
                                               فريب بخورد. به خانه آمدم و
                                                  در كوچك جعبه عبادت را
                                                            باز كردم
                                          اما توي آن جز غرور چيزي نبود
                             جعبه عبادت از دستم افتاد و "غرور"توي اتاق ريخت
                 فريب خورده بودم، فريب. دستم را روي قلبم گذاشتم،‌نبود! فهميدم
         كه آن را كنار بساط شيطان جا گذاشته‌ام. تمام راه را دويدم. تمام راه لعنتش كردم.
تمام راه خدا خدا كردم. مي‌خواستم يقه نامردش را بگيرم. عبادت دروغي‌اش را توي سرش
بكوبم و قلبم را پس بگيرم...! به ميدان رسيدم، شيطان اما نبود. آن وقت نشستم و هاي هاي
گريه كردم...! اشك‌هايم كه تمام شد،‌ ... بلند شدم... بلند شدم تا بي‌دلي‌ام را با خود ببرم كه
صدايي شنيدم،...صداي قلبم را... و همان‌جا بي‌اختيار به سجده افتادم و زمين را بوسيدم...!
                                    " به شكرانه قلبي كه پيدا شده بود "

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*

خيلي سخته . . .

خيلي سخته وقتي تو زندان عاشقي گرفتار شدي و ازت پرسيدن جرمت چيه؟؟؟

بگي : عشق ...!

خيلي سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش
هیچی جز سلام نتونی بهش بگی...!

خيلي سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه
اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری...!

خيلي سخته که خواب کسي که يه روزي برات رويا بود ديگه مثل يه کابوس به خوابت بياد
و وقتي از خواب سراسيمه بلند ميشي ببيني از فرط اضطراب ، ترس و نگراني ،غرق عرقي ...!

خيلي سخته هر روز قرصهاي رنگي بخوري و مثل يک مرده باشي ،مرده اي که فقط نفس بکشه...!

خيلي سخته چيزي رو که تا ديشب بود تو دست تو ... صبح بلند شي ببيني که ديگه نیست تو بخت تو...!

خيلي سخته واسه اون بشکنه يه روز٬غرورت... ولي اون نخواد بمونه هميشه سنگ صبورت

خيلي سخته که نباشه هيچ جايي براي آشتي ...بي وفا شه اوني که جونتو واسش گذاشتي

خيلي سخته که ببينيش توي يک فصل طلايي کاش مجازات بدي داشت توي قانون٬بي وفايي

خيلي سخته اون که ديروز تو واسش يه رويا بودي از يادش رفته که واسش تو تموم دنيا بودي

خيلي سخته توي پاييزبا کسي آشنا شي ... اما وقتي که بهار شد يه جوري ازش جدا شي

خيلي سخته يه غريبه به دلت يه وقت بشينه ... بعد به اون بگي که چشمات نمي خواد اونو ببينه...!

خيلي سخته که عزيزي يه شب عازم سفر شه ... تازه فرداي همون روز از دوست عاشقش با خبر شه ...!

خيلي سخته اون کسي که اومد و کردت ديوونه...هوسش وقتي تموم شد بره و پيشت نمونه

خيلي سخته که سالگرد آشنایی با عشقت رو بدون حضورخودش جشن بگیری……

خيلي سخته که اطرافيان تو را نظاره کنند اما هرگز تو را نبينند ....

ولي سخت تر از همه اينه كه تو جاده هاي عاشقي به تابلوي عبور ممنوع بخوري
به همون تابلويي كه هزاران قلب عاشق رو پشت خودش نگه داشته ...

عشق ممنوع!!!

لطفا نظرات یادتون نره

| +| نوشته شده در شنبه 5 اسفند1385 توسط ح-جاویدپور | | *•. .•*لينك*•. .•*